Mijn eerste reading

Mijn eerste reading

Mijn eerste reading

Dit avontuur speelt zich af vlak na een tranen trekkend persoonlijk drama dat zich tijdens een persoonlijke ontwikkeling training afspeelde (lang verhaal …) Ik neem je dus weer even een aantal jaar mee terug in de tijd, naar het begin van mijn spirituele ontplooiing.

Mijn relatie is onlangs verbroken en ik ben mezelf al meerdere keren keihard tegengekomen. Het meest recente dieptepunt (de training) ligt nu een dikke week achter me. Uiteraard gaat het leven gewoon door, in al zijn glorie …

Alhoewel ik in mijn jongere jaren al zijdelings kennis heb gemaakt met het bovennatuurlijke en ook tenminste twee personen met paranormale gaven heb gekend, is het bezoeken van een medium of natuur-geneeskundig therapeut niet het eerste wat in me opkomt. Ik ben tenslotte wel een Fries, je weet wel van “oant moarn” enzo. Bovendien ben ik als ICT-er in loondienst van een overheidsorganisatie. Met heel veel meer nuchtere aardse mentaliteit tref je ze nauwelijks aan, dat kan ik je garanderen.

En toch ga ik een afspraak maken met een natuur-geneeskundig therapeut, met praktijk in hartje Amsterdam, voor een reading-sessie. Dat is op aanraden van een vriendin. Zij heeft, net als ik en bijna iedereen van rond de 40, ook een leven van ups en downs achter de rug en heeft erg veel baat had gehad bij de readings maar ook bij de vorm van healing die de betreffende therapeut kan geven. “Ga tenminste langs voor een reading” zegt ze “Moet je echt doen!”

Iets soortgelijks heeft iets heel goeds gebracht!

En waarom ook niet? Ik ben inmiddels zo zat van mijn beroerde toestand en weet zelf niet meer waar ik anders mijn antwoorden moet zoeken. Daarnaast heb ik jaren daarvoor al iets soortgelijks als een reading meegemaakt en die ervaring heeft mij achteraf gezien zeker op een positieve manier beïnvloed.

Ik denk er nog wel eens aan terug …

Ik was 17 jaar, een hardrocker met lang blond haar die op het punt staat om van de middelbare technische school getrapt te worden. Het was de moeder van mijn eerste echte vriendinnetje die me min of meer wakker schudde. Zij was (en is nog steeds) ook zo iemand die meer zag dan de gemiddelde persoon. Ik vond haar een beetje raar en tegelijkertijd ook wel erg boeiend. Als we bijvoorbeeld bij haar thuis in de huiskamer op de bank zaten en we hoorden zo’n typisch huisgeluid als het tikken van een, in mijn ogen, niet goed ontluchtte verwarmingsbuis dan kon zij zomaar iets zeggen als ”we hebben bezoek …”, in de volle overtuiging dat er ergens in de bovenhoek van de kamer een entiteit zat die aandacht vroeg.

Huh-huh, dacht ik dan.

Maar goed, ze had met haar mystieke eigenzinnigheid dus wel degelijk voldoende autoriteit opgebouwd om mij wakker te schudden. Dat deed ze op een bepaald moment door mij recht in de ogen te kijken en te stellen dat ik iemand ben die heel diep kan zinken maar die het ook heel ver kan schoppen in het leven. En de keuze was aan mij. Dat maakte enorme indruk want in mijn omgeving kende ik voldoende mensen die in mijn ogen behoorlijk diep gezonken waren en één ding was zeker, besloot ik ter plekke: die kant ga ik niet op!

Die vastberadenheid gaf daarna absoluut de doorslag als er iets tegenzat in mijn leven: er is maar één richting en dat is vooruit! Ik ben typisch een laatbloeier en als ik mijn carrièrepad in een paar woorden zou moeten omschrijven zou ik zeker niet de woorden logisch, traditioneel en vloeiend gebruiken, maar dit ene heldere moment heeft mij er zelfs toe gezet om jaren later zowel een HBO als een MBA opleiding (in deeltijd) succesvol af te ronden.

Dus ja, ik ga het een kans geven.

Een afspraak is snel gemaakt en ik ben op een herfstachtige oktoberdag op weg naar onze hoofdstad. Ik heb er zin in. En dat is maar goed ook, want mijn leven zal na deze sessie nooit meer hetzelfde zijn.

Dagje Amsterdam

Na een relatief moeiteloze reis met trein en tram loop ik door het gezelligste stukje Pijp langs een aantal ontzettend mooie herenhuizen en ik denk nog bij mezelf “Alles wat Amsterdam – en met name de Pijp – te bieden heeft, vind ik hier eigenlijk op loopafstand”. Tussen al dat moois staat het pand van waaruit het medium praktijk houdt. Volgens instructie druk ik bij de blauwe deur op de middelste deurbel. De deur gaat open en ik neem vanuit een smalle gemeenschappelijke hal op de begane grond de eveneens smalle trap naar de derde verdieping waar ik hartelijk wordt ontvangen. De therapeut is trouwens een zij, een leuke blonde dame van ongeveer van mijn leeftijd.

De ruimte waarin de sessie plaatsvond is een kamer aan de achterkant van het pand met originele marmeren schouw, een hoog plafond voorzien van ornamenten en uitzicht op de binnentuin. Er staat een bureautje met aan weerskanten een stoel en vlak daarvoor, aan de raamkant, in het midden van de kamer een massagetafel met daarop allerlei kussentjes en dekens. Gelukkig geen wierook en new age muziek want dat zou waarschijnlijk nu iets teveel van het goede voor me zijn.

De kaarten worden geschud …

Na een korte kennismaking begint de eigenlijke reading sessie. Ik mag uit een stapeltje een aantal tarotkaarten trekken. Deze kaarten worden vervolgens, netjes naast elkaar uitgelijnd, op tafel gelegd. Ze moet daarom heel hard lachen want dat doet ze anders nooit zo netjes. Kennelijk zegt dat iets over mij en dat is best herkenbaar want ik ben best een ordelijk typje, soms op het hysterische af.

Ik scan even snel welke kaarten er voor mij liggen en zie gelukkig geen duivels, demonen en doodshoofden. Wel een zonnetje. Er gaat dus inderdaad nog wel iets goed in mijn leven, is mijn eigen reading. En dan komt de echte informatie. Ze vertelt me hele rake dingen. Over mijn kracht en mijn kwetsbaarheden. Over de maskers waarachter ik me verschuil en die ik al in mijn vroege jeugd heb gecreëerd. En over het waarom van het niet kunnen loslaten van de relatie die ik heb beëindigd. Wow! Hoe weet ze dat allemaal?

Ze haalt deze informatie niet alleen uit het lezen van de kaarten, maar ook uit het lezen mijn aura en energie, zo vertelt ze. Dat vind ik best spannend want ik heb het gevoel dat ze dwars door me heen kan kijken. Wat kan ze nog meer zien? Stel nou dat ze mijn gedachten kan lezen en ik per ongeluk in gedachten een oordeel over haar enigszins zweverige werkwijze heb? Of, nog erger, dat er een wilde fantasie in mij opkomt met mijzelf in de hoofdrol en met haar in de belangrijkste bijrol? En juist door dat nu te denken, is het heel lastig om daar geen beeld van te vormen. Denk maar eens niet aan een enorme banaan terwijl je dit leest. Doodeng.

Vertel het me …

Goed, het eerste belangrijke inzicht komt nu. Ze vertelt dat ze ziet dat ik in een transformatieproces zit. Ik heb bij dat proces nog wel een heel pakhuis aan onverwerkte pakketjes met daarin pijnlijke gebeurtenissen uit het verleden te openen en te verwerken, maar het goede nieuws is dat ik als een speer zal gaan met dit proces. Het zal me vanzelf duidelijk worden hoe de rest van mijn leven eruit gaat zien en wat mijn persoonlijke missie in dit leven is. Dat klinkt als muziek in mijn oren. Ik weet wat transformatie betekent. Het is een proces van persoonlijke ontwikkeling die zover reikt dat je voorgoed een nieuwe staat van zijn aanneemt en nooit meer terugvalt in de staat van zijn waarin je begonnen bent. Zoals een vlinder nooit meer een rups kan zijn. Dat kan alleen maar beter worden.

Dan het tweede belangrijke inzicht. Ze ziet duidelijk dat de relatie die ik niet kan loslaten meer gebaseerd is geweest op wederzijdse afhankelijkheid dan op pure liefde. We zochten het geluk bij elkaar in plaats van in eerste plaats in onszelf. Daarnaast sloegen we in deze relatie over en weer onze onverwerkte pakketjes met narigheid op in het pakhuis van de ander. Hiervan schrik ik toch wel enigszins. Meer wederzijdse afhankelijkheid dan liefde? Elkaars onverwerkte narigheid overnemen? Daar kan ik me aan de ene kant lastig iets bij voorstellen maar aan de andere kant lijkt er in de verte wel een kwartje te vallen bij mij.

Deze twee inzichten zijn ook nog eens gerelateerd aan elkaar. De boodschap is namelijk dat het vechten tegen het loslaten van de personen die niet meer in mijn leven passen, het eigen proces (dat leidt tot het bereiken van mijn levensdoelen) vertraagt. Ik wordt geadviseerd om achtereenvolgens het boek “Verslaafd aan liefde” en een boek over mindfulness te lezen.

Behalve deze titels schrijft ze nog iets anders op een stuk papier, namelijk “DRAMA LOSLATEN!!!!”. In hoofdletters en met uitroeptekens erachter.

Ja ja, ook dat heeft ze goed gezien.

Over de auteur

Eeuwige belofte | Generalist met multi-potentieel | Voormalig evenwichtskunstenaar
Top